Şu "An"ımda Köklerimle Toprağa Tutunmalıyım (At That Time I must to hold on the ground with my roots)

Bizler tutunmayı severiz...

Bazen birilerine...

Bazen duygulara...

Bazen hayallerimize...

Şuan kökleri olmadan beslenemeyen bir ağaç gibi hissediyorum kendimi. Besinimi sıkıca tutunduğum toprağımdan alıyorum. Uzun zamandır tutunmayı unutmuştum, Tamamen özgür olmayı düşünmüştüm. Sanki köklerim beni hapsediyormuş, özgürlüğümü engelliyormuş gibi hissetmiştim. Ama şuan fark ediyorum ki aslında köklerim benim daha da özgür olmamı sağlıyormuş. Besinimi onlar sayesinde edinip, o ulaşılmaz görünen gökyüzüne büyüyerek biraz daha yaklaşmamı sağlıyormuş.

Benim köklerim hayallerim...

Benim köklerim duygularım..

Benim köklerim düşüncelerim...

We like hold on somewhere...

Sometimes hold on someone...

Sometimes hold on feelings...

Sometimes hold on our dreams...

Now, I feel myself as a tree can't be fed without roots. I take my foods from the ground that I hold on tightly. I forgot to hold on since long time. I thought being free completely. I feel like my roots incarcerate me and hinder my freedom. But I realize that actually, my roots provide that I have more freedom. I take my foods by my roots and they provide that I can reach to sky which looks like inaccessible by grow up.

My roots includes my dreams...

My roots includes my feelings...

My roots includes my thoughts...